Po zakończeniu książki Domenico Fiormonte "Tworzenie i filologię w epoce cyfrowej" wrażenie 
jest dezorientacja. Szczegółowy przegląd, rozległa bibliografia towarzyszy nam na historyczne i teoretyczne, jak to było kiedyś "wszechstronny". Nic lub prawie nic nie jest pominięte: filologii, krytyki literackiej, media, strukturalizm, post-strukturalizm, w badaniach na piśmie, nauki kognitywne, web usability, języków znaczników, teorii powieści , semiotyka, hermeneutyka, hacker etyki i wiele innych.
Wszystko to, aby opowiedzieć historię mediów elektronicznych nieco "różni się od tradycyjnych Wulgaty, historia naznaczona badań genealogicznych, odkrycie podobieństw, marzenie o znacznej ciągłości nauki, a zwłaszcza praktyki tekstów nie jest bez niespodzianek.
Genealogia nietrywialnych
Hypertext zespołów narracji futurystów przypomnieć, projektanci stron internetowych są kopistów, kaligrafów spadkobierców renesansu, zanik autor coś starego i jest wstecznie przynajmniej pozory pierwszy procesor tekstu, hipertekstu zostały opracowane i stosowane przez Genette, Bachtin, Foucault i nowoczesnej, europejskiej powieści.
Interaktywność? Wystarczy pomyśleć o artystycznej awangardy, czy teatr Grotowskiego. Otwarcie tekst? Był już w powieści kombinatoryczne Quenau z Butor, Perec. Sam pomysł WWW zostały zniweczone przez krytyków literackich w idei nieograniczonej semiosis. Nie wspominając już o multimedia (lub już w Mallarmé Zavattini) lub nowych dziedzin, takich jak web usability i pisania stron internetowych, bezpośredni potomek dawnych retoryki i wzornictwo przemysłowe.
Usuń apokalipsa
Można iść dalej, ale myślę, że sens jest jasny: próba Fiormonte, realizowanych przez wszystkie środki teoretyków próby (a nawet bardzo duży) w jej dyspozycji, ma na celu zwrócenie depower ciągłej linii, przynajmniej w części, zakresu nowego "paradygmatu" i Electronic przeniesień w przepływie produkcji kulturalnej, która należy do tradycji. Albo przynajmniej pokazać, jak cyfrowe przynosi paradygmat obecnie napięć i problemów istniejących w świecie tradycyjnego papieru.
Przyczyny tego są wyraźne i częściowo częściowo Bożego, w każdym razie być udostępniane: wymuszone tradycyjnych humanistów patrzeć na nowe technologie z ufnością, starają się zbudować most pomiędzy teoretycznymi dziedzinach pozornie niepowiązanych, nauki związane z push filologia spokojnie do czynienia z nowych możliwości, oferują rodzaj genealogicznych, że również narzędzie do twarzy tych, którzy chcą pracować w tej dziedzinie.
Jednak jak to często bywa, zbyt sumujące prób mogą przynieść pewne zmuszając szczególne nieporozumień oraz kilka potrzebnych zaniechania, i chciałbym spróbować podejmowania niektórych uwag, podyktowany mniej duchu kontrowersje prawdziwą chęć wprowadzenia trochę "d "Aby w masie sugestie, że książka oferuje bogato. Uwagi są małe, tylko szkice uwagi, ale nadal jak się z wami podzielić.
Pierwsza obserwacja: Każda innowacja ma prekursorów
Ten fakt jest powszechnie znany, że nowe rzeczy jak Borges przestrzegane, to tylko dlatego było Kafka, że możemy iść na polowanie na dane "Kafka" w historii literatury. I jest oczywiste, że to, co dzieje się w formie pisemnej i elektronicznej sieci wyraźnie stymuluje "polowanie na prekursory, które tylko w ramach nowego paradygmatu jest, powiedzmy nowego obywatelstwa i nowych legitymacji teoretycznej w praktyce ( dyskursywny i innych). Być może teraz, wiele neo-zawodowych pisarzy lub komunikatory sieci zbliżenie Kwintyliana, Arystoteles, Munari, strukturalizm post, retoryki i starych i nowych na Bauhaus. Ale takie podejście może być fakt, że nowy paradygmat, lub przynajmniej nowy zestaw celów i praktyk dyskursywnych wydobywa szereg narzędzi, które przez lata leżał zapomniany. A czasem można nawet użyć otwieracz do puszek, aby otworzyć butelkę. Z całym szacunkiem.
My oczywiście pod uwagę wszystkie dyscypliny są proponowane jako nowe lub praktyk, które twierdzi, że otwarcie nowych obszarów badań oczu i języka dyscyplinach już sprawdzone i tło. Można powiedzieć "użyteczność nie tylko wzornictwo przemysłowe w nowej wersji" lub "Pisanie dla WWW jest tylko stary retoryki subtelnie ponownie do cyfrowych mediów", czy chce być bardziej śmiałe i casual "multimedia wynalazł Zavattini" lub "WWW nie jest tylko marzenie o nieograniczonej semiosis Calvin" i tak dalej.
Musimy jednak zapytać, co jest teoretyczną opłaty. I widzę co najmniej dwa, oba bardzo słony: pierwszy (nazywamy to "ontologiczny strata) do stracenia w tym" tłumaczenie "języka" nowy "stary, tego samego zakresu zjawisk który może służyć do opisania. Możliwe, że pojęcia takie jak "affordances" lub "kulturalnej mapy" swoich web usability, są ostatecznie tłumaczenia (ale patrz do władzy "słownik" używany) w języku wzornictwa przemysłowego, ale jeśli nie jesteśmy już w stanie zrobić świetle tych wszystkich praktyk, które zorganizowanie i uregulowanie określonego języka straciliśmy dziecko z kąpielą.
Jeśli chcemy skorzystać z programu poważnie i nie uważają go za uzasadniony serii metaforycznym przywołaniem, powinniśmy powiedzieć, że tłumaczenie na język nowych dziedzin, które już znanych teorii ryzyka tradycyjnych i sprawdzonych zapominając zjawisk się, że język opisu. To nie jest kwestia terminologii mody.
Koszt drugiego jest to, że z czasem nie do przyjęcia idealizm, albo jak sam uważa teorii algorytmów, które wprowadzają do gry i sprawozdania wielu koncepcji i nie uwzględniać praktyk społecznych, które stanowią podstawę tych teorii. To oczywiste, że opinie "dobra internetowych piśmie" mają sens tylko, jeśli weźmiemy pod uwagę medium jako technologiczny obiektu, korzysta z tego medium są przez wiele osób, "retoryka", która rozwinęła się w tym medium lat, typu "autorów", którzy używają go i swoich celów, i tak dalej. Widzimy więc, że nie ma sensu mówić do młodych "Poznaj zasady wynalazku i dispositio dell'elocutio" i przejść spokojnie. Ponieważ młody człowiek ten nie powinien bronić się w sądzie, czy epideictic wypowiedzi (może z wyjątkiem dzień pracy).
W oparciu o ceny zwiększyłoby niebezpieczeństwo zawsze znajduje się na każdą działalność "do tyłu", czyli do wprowadzenia pewnego rodzaju dowolność w odnośnikach. Dlaczego przodkowie "tajne użyteczność będzie starożytnej retoryki el'industial projektu, a nie, powiedzmy, psychologii Gestalt ol'architettura Venetian '700? I dlaczego retoryki Kwintyliana i Arystotelesa lub Port Royal? Dlaczego hipertekstowe archeologia należy szukać w przyszłość, a nie zespołów, np. w sytuacji drift? Dlaczego idea WWW w idei nieograniczonej semiosis nie w mistycznej synkretyzm renesansu?
To oczywiste, że ten brak precyzji, to wolna parada wolnego zrzeszania się, stać się "niebezpieczeństwo", tylko wtedy, gdy chcesz wziąć poważnie, czy nie, oczywiście, gdy badania genealogiczne posiada funkcję, powiedzmy tak ironiczne, lub gdy, zadanie metaforycznie do oświetlania pola teoretyczne obecne trudne do ciemności w środku.
Trzecia kwestia: co mój kuzyn 13 lat?
Bo teoretycznie można uznać za urządzenie semiotycznej skutecznie powinny być w stanie wyjaśnić większą masę teorii zjawisk, które go poprzedziły. W przeciwnym razie staje się teoria musi być opuszczony i regresywne. Teraz, za tekstualność, tradycyjnej i elektronicznej, online i offline, jako zbiór teorii i praktyki dyskursywne w kontinuum całkowicie neutralny być może zaspokoić wiele "starej gwardii", ale pozostawia wiele nierozwiązanych problemów. Chociaż prawdą jest, że mój kuzyn 13 lat pisania e-mail, czat, udział w MUD i zmienić znaczniki HTML teksty z taką samą łatwością, z którym mogę otworzyć piwo nie może być przekazany jako wariant wiele wariantów historii napisany tekst. I oczywiście zgadzam się z intencjami "uspokoił" przez Fiormonte i podzielić się z jego uwag na temat "ciągłości" pomiędzy starymi i nowymi mediami. Ale nie mogę nawet udawać, że nie widzą, że siedzimy na beczce w proszku.
A potem? Może trzeba przyznać otwarcie, że badania czysta i prosta, jak to było "znieczuleniu" tekstualność dzisiaj nie ma sensu, ponieważ pozwala zrozumieć oczywistych aspektów ciągłości, które charakteryzują sposób traktowania tekstów mln osób. Należy stwierdzić, że odwołanie jest podjęta przez samego Fiormonte interdyscyplinarnych badań i wszystkich jego jest zresztą wymownie. Ale wrażenie, być może niezamierzony, jest, aby zrozumieć, że jest to teoria filologii że będzie nam w stanie coś zrozumieć.
Będziemy, jak zawsze, na "żywo" sieci, być może bardziej świadomy zadłużenia, jakie mamy z Valery Bachtin, futuryzmu, Genette, Foucalult, Barthes, Derrida, teatr Grotowskiego. Ale zachowując te same wątpliwości i tym samym obawy o naszej pracy komunikatorów w sieci
