Kiedy byłem młody kiedyś na stopa. W rzeczywistości, dla mniej niepohamowany duch kerouachiana emulacji, że w celu rozwiązania bardziej przyziemnych problem przenoszenia się z obrzeżach nigdzie, gdzie mieszkałem, w środku nigdzie, gdzie miałem jechać.
Nie było zbyt trudne na tym kawałku pośpiechu, melancholii i spiekanych Padania zawsze był kierowca ciężarówki z duszą pan, czy jakiś pan z duszą kierowca ciężarówki, chcąc przyjść z pomocą do chłopca i trochę cienki "kruszy, rysunek, kopalnia, może trochę" żałosne, na pewno nieszkodliwe.
A potem był zawsze obietnica jakiejś formie rozmowy, jak to było możliwe w takich warunkach.

Kiedyś została przyjęta przez człowieka, który podróżował na małym samochodem. Typ dall'approccio szybkie i automatyczne, pan ponad czterdzieści dobrze zbudowany ciała i duszy, nieco "sposób arogancki, ale w głębi serca, ponieważ tylko niektóre" Lumbarda "wiadomo, że czasami.

- Co robisz? - Spytała.
- Studium Filozofii - odpowiedziałem nieśmiało.
- Oh, nienawidzę filozofów! - Point.

Nie było wypowiedzenia wojny, zrozumiałem (lub przynajmniej niejasno domyślił): to raczej kontynuacji dialogu z samym sobą, że to jasne, udał się na jakiś czas. Krótko mówiąc, pan był filozof, niż był skłonny przyznać.

I przy tej okazji milczał, nie tyle forma strategiczne lakoniczne, a nie chęć zapytać się jednak, słuchając innych. Są to rzeczy dowiedziałem się dopiero później i praktykowane, w którym momencie moja świadomość, co to znaczy komunikować został ograniczony do zaledwie zwierzęcej postaci reakcji na bodźce zewnętrzne.
Ale w tym przypadku nie ma widocznej reakcji. I tak, interdykt i nieco "zaskoczony takim seraficznych prostoty. Byłem chłopcem. Gdy był zdrowy, w pełni sprawne i zintegrowane Lumbarda "z duchem pan kierowca.

Mógłbym powiedzieć, co? Brak. Nie miałem nic do powiedzenia, jeśli nie podkreślić, ze moje milczenie, przepaść niemożliwą.
Nie był rozczarowany, jednak: po wszystkim, to jasne, że chce odpowiedzieć, że wniosek powinien określać zwyczajowe: i dlaczego? I ja też chciałem, głęboko, starając się przekonać go, że nie, nienawidzę filozofów było źle, że nie było powodu, dla każdego, nawet dla niego, że walczył i "ciągnięcie wozu, na studia filozoficzne.
I, jak wtedy głęboko zrozumieć jego położenie: na niego, po prostu, filozofia nie ma sensu. Pracy, podróży, zmęczenia, założyła rodzinę, zawsze zrobić jego najlepszych i przechowywane przez staramy się jak mógł. Ona zrobić refleksji na temat własnego "ja", świadomości, myślenia, detrytusu, dialektyka relacji między zmianami i tożsamości? Krótko mówiąc, zgadzam się po części jego nienawiść, to znaczy, że nienawidzę siebie, co nie jest trudne dla chłopca dwudziestu.

Następnie pozostał w zawieszeniu na pytanie: Co to jest filozofia? I dlaczego kochamy? Dziś, po 19 latach, jestem gotowy do odpowiedzi. I nie dlatego, że stała się bardziej ostra i przygotowania, ale dlatego, że się w świecie pracy, pewne rzeczy, które przychodzą mi z pomocą.

Tak, mój pomysł jest, że filozofia stanowi dziś jest tylko prawdziwy paszport poznawczej dla naszego przetrwania. I nie mówię o swego rodzaju duchowe przeżycia humanistyczne formy: to byłoby niewłaściwe komentarze, wyszła z mody, jak przekonuje .
Nie, mówię o przetrwanie w świecie post-fordowskiej pracy dzisiaj. Mówię, w hołdzie dla mojego pana kierowcy, naszego przetrwania jako dostawcy pracy. Fakt, jest oczywiście do czynienia z obsesją, potwierdzone przez kilka stron, korzystania z "wiedzy praktycznej", świadczy również moją obsesją, a partner od czasu do czasu.

Faktem jest, po prostu tak: dzisiaj już nie istnieje, nie "praktyczne" pracę, która nie podlega starzenie się szybciej niż nasza zdolność do aktualizacji. W świecie, gdzie nawet włosy są zmuszeni pozostawać na bieżąco z nowymi technologiami trichological nie z rynku, w której dyrektor jest zmuszony do prania w celu uzupełnienia swojej wiedzy z zaawansowanymi technikami marketingu i jeden na jeden, w którym "asystentów do przewodniczącego" dentystów w stanie pracować tylko wtedy, gdy znać podstawy komunikacji interpersonalnej, pojęcie "działanie" siłą napędową tych, którzy chcieliby przygotować bardziej konkretne wskazówki do pracy, staje się niepokojący paradoks.

Sam "przekazywanie specjalistycznej praktyki" stanowi obecnie tylko najprostszy sposób stać się, w sezonie lub dwóch, młodych do starych ukamienowany obietnicy. Nie ma sensu myśleć, że nasze praktyki są na tyle specjalistyczne - i rzadko - że nas ochroni. "Specjalizacja" równa się zawsze "widzenia ewolucji."
Nie mówiąc już o tym, że, oczywiście, jest stosowanie nowej aplikacji, w których tylko "pod banderą" parametr automatycznie grać w nasze "kamienie szlachetne" specjalistyczne (sądzę, powiedzieć, najnowsze wersje Dreamweaver elementów, które uzupełniają lub ASP opcje programu Photoshop, które pozwalają na traktowanie obrazu "kubistyczne" lub "podziały").
Wszystkich praktyk, po zaspokojone, może w końcu ujednolicić i sprawdź, jak wiele "opcje" z odpowiednim oprogramowaniem.

Założę się, że wszyscy chill plecach, prawda?

Jest jednak coś, że zachowuje się spotkanie, coś, co wymyka się co normalizacji możliwym rokiem, na co ogólne i abstrakcyjne, których unika coraz ugrzęznąć na mieliźnie inwolucji praktyk, wszystkie nasze praktyki. To coś nazywa się myślenie. Wydaje się banalne, ale co my możemy dać "wartości dodanej", że rynek zmierza się z nami to nic innego jak ciągłe ćwiczenia, ostry, oryginalny i śmiały naszej praktyce "myśli". I co to jest dyscyplina, która utrzymuje stale korzysta z uprawnień i podmiotów odpowiedzialnych za produkcję pomysły?
Czy rozumiesz.

Pamiętaj, Pico della Mirandola i jego orędzie o godności człowieka ? Mówił o człowieka i jego wiecznego przeznaczenia jego producentem na świecie życia. Dziś, po 500 latach, wreszcie mamy pocieszające wiedzy i straszne - materialne - z naszego "mobilność" tej wewnętrznej plastyczność naszej stałej lokalizacji. świadomości Consolente bo uznał, że nic już nie będzie zawsze. I świadomości straszna, bo sukces każdej karty że zrobimy zależy od nas.

Spędziłem rok studiów "Krytyka czystego rozumu" Kanta, a dwa pozostałe badania "Fenomenologia ducha" Hegla. Uczyłem się logiki formalnej i gorących dyskusji na świat z eksploatacji. I spędzić kilka tygodni, miesięcy, lat, siedząc przy biurku w ćwiczenie abstrakcyjnego myślenia w granicach moich możliwości, muszę przyznać. Co jest serwowane to wszystko? Odpowiedź nie jest bezużyteczny. Dlaczego tego ćwiczenia nie jest, ani nigdy nie będzie sługą wszystkich. To właśnie z tego powodu, że można łatwo regulować wszystkie moje aktualizacje nie do wykonywania zawodu w przyszłym roku. I wiem, że wielu z nich.
To tylko abstrakcyjności tego preparatu, jego próba sovumano do osiągnięcia limitu samej myśli, które następnie mogą się do wszelkich praktyk "oświecania" ostatnie światło żywej myśli.

Nie wiem co się stało z moim pan kierowca, czy trzymał swoją opinię na temat filozofów i, co ważniejsze, czy dotrzymał pracy (coś, mam szczerą nadzieję).

Dzisiaj chciałem po prostu odpowiedzieć, w najbardziej szczery i kochający, że jestem w stanie, co powiedziałem w tym Mglisty 19 lat temu.